نکته های کوتاه درباره تربیت کودکان و فرزندان

اولی را اصل میگیرد و دو عامل دیگر را با آن اصل اول هماهنگ میکند؛ « تربیت باید در راستای طبیعت انسان و در راستای قلب و روح او باشد. بنابراین، فرزندان نه تنها شالوده زندگی زناشویی را استحکام می بخشند، بلکه عامل مؤثری در لذت بردن پدر و مادر شده و با افزایش این لذت ها سلامت و بهداشت روانی همسران نیز تأمین می شود. دین اسلام، شیر مادر را یکى از پاک ترین و سالمترین غذاها براى کودک و حق طبیعى او میداند. البته روسو جامعهای را رد میکند که طبیعت انسان، آزادی و حق اورا نادیده میگیرد. باید والدین محیطی مناسب برای کودکان فراهم کنند تا حقایق و عقایدی که ریشههای آنها در فطرت کودک پنهان شده است آشکار و به معرض ظهور دربیاید. چون مطمئن هستند از این طریق می توانند توجه والدین را جلب کنند. البته این نکته را هم در ذهن داشته باشیم که امنیت دادن و میدان دادن، نباید به مرز نادیدهانگاری یا سهلانگاری در پایبندی به واجبات و محرمات برسد. اگر کودک سؤالی بپرسد مربی به آن پاسخ نمیدهد، زیرا این پاسخ دادن به سؤال کودک او را از فکر کردن باز میدارد و در عوض «با پرسیدن پرسشهای هدایتکننده او را راهنمایی میکند تا خودش مشکل را بگشاید.» از طرفی «آموزگار خوب کسی است که شوق به آموختن و فهمیدن را در شاگرد بر انگیزد.» جسم امیل نیز باید تحمل سختی، سرما، گرما و گرسنگی را داشته باشد تا بتواند درآینده فردی تنومند و قوی باشد.

به نظر می رسد روسو معتقد است که این صدمات و حوادث هستند که پس از ورود به زندگی، انسان ها را با یکدیگر متحد می سازند. از آنجا که روسو فردی با تحصیلات ابتدایی و فاقد تحصیلات آکادمیک بوده است، نمیتوان اصول علمیرا در نظرات او جستوجو کرد. این دروس، آنها را برای دنیای واقی آماده خواهد کرد. یکی از آثار این گروه، تفسیری است که به صورت تک نگاشت و تحت عنوان مربی نمونه: تفسیر سوره­ لقمان، از سوی آیه الله سبحانی نوشته شده است. در حقیقت تربیت به صورت مسئله اصلیای مطرح میشود که به تمرین هر فرد و نه تجویز دیگران، بستگی دارد. از سن دوسالگی به بعد حساسیت تربیت فرزند بیشتر می شود؛ زیرا ذهن کودک کاملا آماده دریافت اطلاعات است و هر حرف یا حرکت و رفتاری را به سرعت یاد گرفته و به کار می بندد. آنها معتقدند بهتر است مادر به علت ارتباط بیشتر با کودک این نقش اصلی را برعهده بگیرد و پدر نظراتش را در مورد تربیت کودک تنها با مادر در میان بگذارد و خود سعی نکند به روش خود به کودک آموزش دهد. از جمله مهم ترین مصادیق تربیت فرزندان در خانواده می توان به مواردی همچون آموختن آداب صحیح اخلاقی ، اجتماعی و فرهنگی اشاره نمود که در درجه اول ، در سال های ابتدایی زندگی به عهده پدر و مادر بوده و پس از آن ، دولت نیز تا حدودی مسئولیت هایی به عهده خواهد داشت .

این مورد خصوصا در مسئله انضباط، قانونمداری و پذیرش حد و مرزها نمود پیدا میکند و تفاوت دیدگاه والدین در این مسائل، باعث گرایش یکسویه کودک به سمت یکی از والدین و به تبع آن مشکلات تعارضی پیدا میکند. این رفتار سبب می شود که کودک از بزرگسالش تقلید کند و در آینده هم به دیگران صدمه بزند. روسو انسان را بالفطره پاک میداند و جامعه پلید و آلوده است که انسان را آلوده میکند. در انجام مراحل و روشهای تربیتی در راستای اصول بالا به چند نکته باید اشاره کنیم؛ روسو معتقد است قبل از شروع تربیت کودک، باید طبیعت کودک و آنچه را که خداوند در وجود او نهاده است، خوب بشناسیم؛ « هر سنی مقتضیاتی دارد و هر فرد انسان هم استعداد خاصی دارد و هر انسان باید متناسب با آن اداره شود». و نکته آخر آنکه یک اصل کلی وجود دارد و آن این است که والدین ابتدا باید خویشتن راتربیت کنند. با این وجود در هیچ کدام از مقالاتش تعریف منسجمی از تعلیم و تربیت و شرایط آن بیان نکرده بلکه در مقالات مختلف خود تعاریف پراکندهای از تعلیم و تربیت، آن هم به شکلهای غیر علمیمطرح کرده است.

والدین نباید نوجوانان و جوانان را با اعمال نابخردانه و نسنجیده خود به عصیانگری وادار نمایند؛ زیرا روحیه عصیانگری و تمرُّد در آنها به شدت وجود دارد. وی معتقد است که کودک را باید از این جامعه پلید دور نگه داشت و اجازه داد تا او مراحل طبیعی زندگی خود را طی کند و با آنچه طبیعت به او داده است، به رشد و کمال برسد. سپس امیل تحت تربیت مربی خود قرار میگیرد و در تمام مراحل زندگی مربی همراه امیل است. اگر برای تمام کردن غذای داخل بشقاب مقاومت میکند، با او نجنگید و بدانید که از گشنگی تلف نخواهد شد. وظیفه دیگر والدین ایجاد عشق و محبت به رسول خدا(ص) و اهلبیت(ع) در فرزندان است که در روایات توجه خاصی به آن شده است. چه بسا بازیهای موبایلی که سرنوشت فرزند را به سمت شقاوت سوق میدهد و چه بسا فضای مجازی که موجبات سقوط فرزندان به عمق رذالت رفتاری فراهم آورده است.

دیدگاهتان را بنویسید