از نظر قرآن والدین برای تربیت فرزند چه نکاتی را باید رعایت کنند؟

بنابراین جا دارد بگوییم که مغز کودک مانند فیلم عکاسی است از آنچه می بیند و مشاهده می کند عکس بر می دارد. آنچه مهم است، تلاش برای تربیت فرزندانی صالح و مفید در جامعه میباشد، زیرا پایه و اساس سعادت و رستگاری از این مرحله آغاز میگردد، چرا که در این دوره کودک فقط پدر و مادر و محیط خانواده خود را میشناسد و به اصطلاح، چشم و گوش او بسته است و تنها تحت پوشش شخصیت خود تغذیه روحی و فکری میشود، در این دوره روح کودک فوقالعاده حسّاس و اثرپذیر است و همه رفتارها را در خود ضبط مینماید و به تدریج در دراز مدّت آنچه را که دیده و یا شنیده بروز میدهد. برخی از پدران تصور می کنند که مسئولیت آنان فقط منحصر به تأمین نیازمندیهای جسمانی کودک است و دیگر وظیفه ای ندارند در صورتی که پرورشهای اخلاقی و ایمانی بزرگترین مسئولیتی است که بر دوش آنها گذارده شده است و انجام این مسئولیت ارزنده تر از تأمین حوائج مادی آنها است. دستورات اسلام درباره تربیت کودک بقدری زیاد است که نقل یک صدم آنها برای ما مقدور نیست ولی خوشبختانه امروز این مسئله زنده و ارزنده مورد توجه دانشمندان است و نویسندگان و گویندگان ما با طرز جالبی نظر اسلام را درباره نحوه تربیت کودک بیان می کنند.

مشایخی راد، شهاب الدین؛ «اصول تربیت از دیدگاه اسلام»؛ روش شناسی علوم انسانی، شماره­ی ۳۲، ۱۳۸۱ ش. سپس فرزندتان را به سمت رفتار مثبت سوق دهید و به خاطر داشته باشید که مجاز به استفاده از روش های تنبیهی منزوی کننده یا تحقیر کلامی نیستید. اگر بارها این کار را انجام دهید او تبدیل به شخصی می شود که می تواند به خوبی از پس موقعیت های احساسی بر بیاید. چگونه در برابر رفتارهای بچهها واکنش نشان دهید. تحقیقات اخیر نشان میدهد رشد مغز بچهها با میزان فعالیت بدنی آنها در ارتباط است. وقتی به شما نیاز دارند، دستهایشان را بگیرید و آنها را به راه راست هدایت کنید. انتظارات خود را روشن کنید. عامل وراثت : از آن بابت که خصایص بسیاری را از خود و اجداد خویش به کودکان منتقل می کنند ( خصایص جسمی و روحی ) . اگر دانشمندان و روانشناسان، استادان آموزش و پرورش، برنامه های تربیتی خود را از دورانی شروع می کنند که کودک چشم و گوش خود را باز کرده و در آستانه چیز فهمی قرار می گیرد، ولی اسلام برنامه تربیتی وسیع خود را برای تحقق یافتن سعادت کودک، پیش از انعقاد نطفه او آغاز می نماید. مسئولیت پدران در این باره به قدری سنگین و قابل توجه است که امام سجاد (ع) در انجام وظیفه خطیر خود از خداوند استمداد می کند.

اگر پدران حق اطاعت در گردن فرزندان دارند، فرزندان نیز حق بزرگتری در عهده پدران دارند و آن حق تربیت است یعنی آموختن راه و رسم زندگی از طریق صحیح و پرورش دادن سجایای انسانی است که در فطرت او تعبیه شده است. و اگر اولیاء کودک حسن ابتکار به خرج دهند و فطرت پاک و احساسات ارزنده او را، با شیوه های پسندیده رهبری نمایند، سرنوشت او را از این طریق روشن می کند و اگر در این راه سهل انگاری نمایند و با روشهای غلط و پرورش غلط و پرورشهای ناستوده فطرت او را آلوده سازند، حتماً مقدمات بدبختی کودک را فراهم ساخته اند به طوری که اگر دیگر عوامل شخصیت ساز، از قبیل محیط زندگی، و یا فرهنگ به داد او نرسد، آثار این گونه تربیت های غلط زود یا دیر در زندگی او نمایان خواهد شد. رسول اکرم(ص) فرمود: از«خَضْراءُ الدَمِن» (گیاهانی که در نقاط آلوده میرویند) بپرهیزید.عرض کردند : منظور چیست؟

بخشی از سلامتی و بیماری، زشتی و زیبائی؛ خوش خلقی و بدخلقی؛ و باهوشی و کودنی فرزندان، به تغذیه پدر و مادر در آنها قبل از انعقاد نطفه و دوران جنینی مربوط میشود؛ به عنوان نمونه از رسول اکرم (ص) نقل شده است که شیر، پایه و اساس تربیت است؛ چرا که صفات زن را به طفل منتقل میکند. دانشمندان به خوبی در یافته اند که زیربنای زندگی در دوران کودکی پی ریزی می شود، و بخشی از سعادت و شقاوت ادوار مختلف زندگی یعنی دورانهای جوانی و پیری، در گرو طرز تربیت دوران کودکی است. متخصصان میگویند والدین باید به یك نقطه مشترك در تربیت كودك برسند و این كار با حرف زدن و همچنین مشاهده نمونههای دیگر، بحثكردن در مورد مسائل مختلف تربیت كودك و مشكلاتی كه ممكن است در مسیر آموزش كودك اتفاق بیفتد، شكل میگیرد، اما مهمترین نكتهای كه والدین باید در مورد آن به توافق برسند، انضباطی است كه كودك در چارچوب آن قرار خواهد گرفت. یکی از مسائل مطرح شده در اسلام، مسئله وظایف والدین در تربیت فرزندان است که در نظر قرآن و اهل بیت(ع) جایگاه ویژه ای دارد .

دیدگاهتان را بنویسید